Algemeen

Gemeenteavond over de doop

We zien terug op een gezegende gemeenteavond op dinsdag 19 april. We waren met 40 mensen in het Kristal bij elkaar. Chiel Egberts heeft uiteengezet hoe het gesprek over de doop in de gemeente de afgelopen maanden is verlopen. Er is tijdens enkele zondagse bijeenkomsten en gemeenteavonden vanuit diverse invalshoeken nagedacht over de doop: Wat zegt de Bijbel? Wat heeft de kerkhistorie ons te zeggen? Hoe denken we zelf over de doop vanuit onze eigen ervaringen en context?

We hebben geconcludeerd dat er vanuit de Bijbel geen exclusiviteit is voor de kinderdoop of volwassendoop. Uiteraard voelen we ons verbonden met broeders en zusters in de kerkhistorie die ons waardevolle geschriften hebben nagelaten. We zijn immers niet de eersten die op dit punt de Schrift hebben onderzocht. In ieder geval kunnen we wel concluderen na ruim 2.000 jaar christendom dat het gesprek over de doop vanuit verschillende invalshoeken vaak niet heeft geleid tot wederzijds respect. Integendeel, het onderwerp ‘doop’ veel verdeeldheid veroorzaakt.

We lazen dinsdag Johannes 13: 12-17, over de voetwassing. “Als ik, jullie Heer en jullie meester, je voeten gewassen heb, moet je ook elkaars voeten wassen.” Even later in dit gedeelte spreekt Johannes over de minste zijn en over de slaaf die niet meer is dan zijn meester. Zo willen we als geloofsgemeenschap met elkaar in gesprek gaan, respect hebbend voor de verschillende inzichten over de doop. Zo kunnen we het discipel zijn van Christus concreet maken. Uiteindelijk gaat het er niet over wat wij vinden, maar gaat het over wat God van ons vraagt.

Daarna lazen we 1 Johannes 1: 7-11. “Wie zegt in het licht te zijn maar zijn broeder of zuster haat, bevindt zich nog altijd in de duisternis. Wie de ander liefheeft, blijft in het licht en komt niet ten val, maar wie de ander haat, bevindt zich in de duisternis. Pleit de apostel van de liefde dat we alles maar moeten bedekken met de mantel der liefde, zo van… zand erover? Zeker niet. Johannes geeft aan dat we aan de waarheid vast moeten houden, in liefde. Dat kunnen we alleen als we het Woord van God centraal stellen en blijven zoeken in dat Woord. Daarom willen we ook een lerende gemeente zijn.

Zo zijn we het gesprek ingegaan op 19 april. De kerkenraadscommissie heeft voorgesteld om zowel ruimte te geven aan de kinder- als de volwassendoop. We kunnen vanuit de Bijbel geen voorkeur geven. Daarom laten we het in eerste instantie aan de ouders over waar zij voor kiezen. We hopen dat er kinderen worden gedoopt. We hopen dat er volwassenen worden gedoopt. We hopen dat er kinderen worden opgedragen. Wel staat voor de kerkenraadscommissie vast dat zowel de kinder- als de volwassendoop geloofsdopen zijn, waarin drie partijen samenkomen: God, de ouders/gemeente en de dopeling.

De kerkorde van de PKN laat niet toe dat reeds gedoopte kinderen op latere leeftijd gedoopt worden. We respecteren dit standpunt van de PKN. We zullen wel ruimte geven aan mensen die hun (kinder)doop willen bevestigen met een bepaald ritueel. We hebben diverse gemeenteleden die zich op latere leeftijd hebben laten dopen, terwijl ze als kind al gedoopt zijn. We respecteren hen ook en zien hen als volwaardige leden van de Kerk van Christus, waar de geloofsgemeenschap De Fontein een klein onderdeeltje van mag zijn.

Hoe nu verder? Er zijn nog vragen: willen we de doop vormgeven door besprenkeling of onderdompeling? Hoe gaat we doopcatechese vormgeven? Daar gaan we verder als kerkenraadscommissie over nadenken. Het standpunt van de kerkenraadscommissie zal nog op papier worden gezet en worden verspreid onder de leden van de gemeente.

Het voorstel van de kerkenraadscommissie werd tijdens de gemeenteavond unaniem gesteund.